RSS   -    Meewerken?
   
 
GP USA
 Hoe betaalt meneer het liefst?
Rijders die betalen om te mogen meerijden in de Formule 1. Het is een fenomeen dat al ontelbaar veel jaren bestaat. Toch borrelt de discussie over de zogenaamde ‘pay drivers’ de laatste maanden terug serieus op. Vorig jaar kende de topklasse van de autosport drie betaalrijders: Vitaly Petrov, Karun Chandhok, en vooral: Sakon Yamamoto. Ook in 2011 gaat de F1 verder met enkele betaalrijders. Na een afwezigheid van zes jaar, maakt de Indiër Narain Karthikeyan zijn comeback in de F1. Ook toen hij in het verleden bij Jordan reed, was het geen geheim dat Karthikeyan vooral voor zijn centen en minder voor zijn talent gekozen werd. Komend seizoen zullen we ook Pastor Maldonaldo aan het werk zien bij Williams. Hij heeft de kans gekregen om het zitje van Nico Hülkenberg over te nemen, niettegenstaande de Duitser meermaals bewezen heeft over voldoende snelheid te beschikken.

Petrov slaagde erin om nog meer Russische bedrijven achter zich te krijgen, en verzekerde zich zo van een tweede seizoen in de koningsklasse. Lotus Renault zal dit jaar een tweede geldkoffer mogen ontvangen van hun Russische rijder, want hij zal hen dubbel zo veel sponsorinkomsten bezorgen dan vorig jaar. Voor Karun Chandhok was het geen zo’n succesverhaal. Niettegenstaande zijn degelijke prestaties verdween hij halverwege het seizoen van het toneel omdat meer dan de helft van zijn beloofd sponsorbedrag niet op de rekening van Hispania Racing kwam. Zo bracht Chandhok maar twee in plaats van acht miljoen dollar naar HRT. En dat was voor het team genoeg om hem aan de kant te schuiven en te vervangen voor Sakon Yamamoto: een opmerkelijke Japanner die al sinds 2006 af en toe opduikt in de F1 en een heleboel geld voorhanden heeft om zijn zitje te kopen.



“Er is niets waarmee je het racen in de F1 kan vergelijken,” zei Gerhard Berger eens. “Je bent enorm onder de indruk wanneer je met zo’n wagen rijdt. Het is een fantastische uitdaging en dat is de reden waarom de rijders er bijna alles voor willen doen om die kans in de F1 te krijgen.”
Dat citaat is een goede verklaring waarom sommige rijders bereid zijn om enkele miljoenen te betalen om achteraan het F1-veld te kunnen meerijden. Wat voor sommigen als geschift bestempeld wordt, is voor anderen volledig logisch. Zo kan een rijder met veel geld in de F1 raken en zijn vrienden zeggen dat hij een F1-rijder is.

Sakon Yamamoto is de meest recente betaalrijder die achteraan het pak hinkt. De 28-jarige Japanner kreeg halverwege het afgelopen seizoen de kans om het zitje van Karun Chandhok bij Hispania Racing in te palmen nadat hij een afschrift van zijn bankrekening aan HRT had laten zien.



De fans van Yamamoto zullen ongetwijfeld zeggen dat er geen verschil is tussen de Japanner die betaalt voor zijn zitje en Fernando Alonso die dankzij sponsor Santander een slordige dertig miljoen euro meeneemt naar Ferrari. Maar die vlieger gaat eigenlijk niet op: De waarde van Alonso voor een Spaans bedrijf is gebaseerd op zijn eerder behaalde successen in de F1. Ook zonder de sponsorovereenkomsten die dankzij Alonso afgesloten worden, zou de Spaanse tweevoudige wereldkampioen in de F1 zitten. En hoe je het ook draait of keert, de aanwezigheid van Yamamoto in de F1 is enkel en alleen afhankelijk van zijn financiële bijdragen.

Maar het fenomeen van pay drivers is al altijd aanwezig geweest in de Formule 1, vooral wanneer teams soms wat krap bij kas zaten. Zo beweert Yamamoto dat hij betaalt in de hoop dat andere teams zijn talent opmerken en hem een zitje geven in een goeie wagen, net zoals Niki Lauda en Michael Schumacher dat in het verleden deden. Lauda ging een lening aan om in 1971 bij March te kunnen rijden, en dat leidde tot een zitje bij BRM in 1973 en Ferrari in 1974 waarvoor de Oostenrijker betaald werd.



Schumacher moest niet zelf naar de bank stappen om in de F1 te raken. Mercedes betaalde 300.000 euro in 1991 om Schumacher te laten debuteren bij Jordan. De meeste rijders kunnen gemakkelijk gelinkt worden met een sponsor. Zo is Schumachers aanwezigheid bij Mercedes GP van cruciaal belang geweest om Petronas en Autonomy binnen te halen als sponsor. Sebastian Vettel dankt zijn carrière aan Red Bull, en Lewis Hamilton zou zonder de financiële steun van McLaren waarschijnlijk een ander pad bewandeld hebben in het verleden. Ook Yamamoto betaalt niet alles uit eigen zak. Zijn grootste geldschieter is het Japanse amusementsbedrijf Sanho Human Services, zij betaalden maar liefst 500.000 euro per race aan Hispania Racing, het minst competitieve team van 2010.

Waarschijnlijk zal Sakon Yamamoto er komend seizoen niet bij zijn, of toch niet van in het begin. Mogelijk zal hij terug klaarstaan met zijn chequeboek wanneer er een andere rijder, zoals misschien Narain Karthikeyan, geen geld meer heeft.



De 34-jarige Kartikeyan zou een betere rijder moeten zijn dan Yamamoto, maar opnieuw heeft geld de doorslag gegeven in de zoektocht naar een rijder bij Hispania Racing. Karthikeyan is, net zoals landgenoot Karun Chandhok, een vriendelijke jongeman die al jaren interesse toont in de F1. Karthikeyan reed in 2005 voor het laatst F1. Toen haalde hij nog een vijfde positie voor Jordan tijdens de Grote Prijs van de Verenigde Staten. Helaas waren er toen ook slechts zes deelnemers wegens het bandenprobleem van Michelin. Maar Karthikeyan toonde ook met een volledig deelnemersveld zijn kunnen. Zo zette hij de snelste tijd neer tijdens de kletsnatte oefensessie in Suzuka in 2005. Toch wist de Indiër nooit te overtuigen. In 2006 kreeg hij – dankzij sponsor Tata – samen met Alexander Wurz een testrol bij Williams. Hij liet zien dat hij aan een stuur kon draaien, maar toen Tata in 2007 het Britse team vaarwel zei, was Karthikeyan wel erg weinig te zien in de Williams-cockpit. Williams koos toen voor Kazuki Nakajima, en Karthikeyan vertrok datzelfde jaar nog naar de A1GP. Daar haalde hij een overwinning in Zhuhai en een pole positie in Brands Hatch in 2008. In 2009 verdween de Indiër erg op de achtergrond. Hij was toen te zien in een Audi R10 van Colin Kolles, alvorens in 2010 terug boven water te komen in Amerika. Daar nam hij deel aan de NASCAR Truck Series, alvorens deze winter terug te keren naar Europa om een contract te tekenen bij Hispania Racing voor 2011.



En zo wordt 2011 opnieuw een seizoen met rijders waarbij sommige teams vinden dat geld primeert boven talent. Hopelijk vinden rijders zoals Nico Hülkenberg, Paul di Resta en Vitantonio Liuzzi ook nog een F1-zitje, want zij bewezen al eerder dat ze uit het juiste hout gesneden zijn. Het saldo van hun bankrekening zal misschien indrukwekkend zijn, maar F1 gaat per slot van rekening om technische innovaties die te zien zijn op prachtige, peperdure wagens. En die zouden bestuurd moeten worden door de juiste talentvolle rijders.
Rutger Vanhee

 Zoeken: In:
Drie op drie voor Hamilton  
Lewis Hamilton heeft de snelste tijd en een nieuw ronderecord neergezet tijdens de laatste oefensessie voor de Grote...
Lees meer
Hamilton ook snelste in VT2  
Lewis Hamilton heeft ook de tweede vrije training voor de GP van Amerika als snelste afgesloten. De Brit...
Lees meer
Hamilton voorlopig baas, Vandoorne vijfde tijd  
WK-leider Lewis Hamilton heeft de snelste tijd gereden tijdens de eerste vrije training in Austin. De Brit klokte...
Lees meer
Copyright vzw F1-Club - Contact